Μετά την ομοφυλοφιλία, σειρά έχει η πλήρης αποδοχή της παιδοφιλίας. Συνέδριο στις ΗΠΑ για να φύγει το ‘στίγμα’ από τους παιδεραστές

Μετά την ομοφυλοφιλία, σειρά έχει η πλήρης αποδοχή της παιδοφιλίας. Συνέδριο στις ΗΠΑ για να φύγει το ‘στίγμα’ από τους παιδεραστές

“Όταν πρόκειται για ιστορίες / σκάνδαλα παιδοφιλίας στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας, τα mainstream μέσα μαζικής ενημέρωσης ποτέ δεν κουράζονται να την σφυροκοπούν, για το ότι δεν ανταποκρίνεται επαρκώς, αλλά αυτά τα ίδια άτομα δεν δείχνουν κανένα απολύτως ενδιαφέρον στις αναφορές σχετικά με τις προσπάθειες για τη νομιμοποίηση της παιδοφιλίας”, λέει ο Bill Donohue, πρόεδρος της Καθολικής Λίγκας. Πολλοί στον τομέα της ψυχικής υγείας που προσπαθούν να ‘εξομαλύνουν’ την παιδοφιλία συναντήθηκαν την περασμένη εβδομάδα στη Βαλτιμόρη, (σχ. ΚΟ: μία πόλη θέατρο της ομοφυλοφιλικής ακτιβιστικής δραστηριότητας), μία εκδήλωση που έγινε με συνοπτικές διαδικασίες και αγνοήθηκε παντελώς από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Η ομάδα ‘B4U-ACT’ είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτό τη κίνηση. Στόχος της είναι να επανακατασκευάσουν την σκέψη μας σχετικά με αυτό που τόσο ευγενικά ονομάζουν“Minor-Attracted Persons” ("Πρόσωπα που Ελκύονται από​​Μικρότερους"). Αν είχαν την δυνατότητα, το σεξ μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων δεν θα ήταν πλέον ‘ταμπού’ και η παιδοφιλία δεν θα αναφερόταν πλέον, ως ψυχική ασθένειααπό την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (APA).

Ο δικηγόρος Matt Barber, (φώτο) Αντιπρόεδρος της Liberty Counsel Action, και η Δρ Judith Reisman, (φώτο) επισκέπτρια καθηγήτρια νομικής στο Liberty University School of Law, ήταν παρόντες στην εν λόγω ‘Σύσκεψη’.

Γράφει η Δρ Judith Reisman στο World Net Daily :

Ο Matt Barber, και εγώ παρακολουθήσαμε το παιδοφιλικό συνέδριο της "B4U-ACT" στις 17 Αυγούστου. Για να εξαλειφθεί το "στίγμα" από τους παιδεραστές, αυτό το αυξανόμενο σεξουαλικό λόμπι αριστερών θέλει η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (APA) να επαναπροσδιορίσει την παιδοφιλία ως ένα φυσιολογικό σεξουαλικό προσανατολισμό των ατόμων εκείνων που ονομάζει "Πρόσωπα που Ελκύονται από ​​Μικρότερους".

Το ντύσιμο των παιδόφιλων που προσήλθαν στο ‘συνέδριο’ ήταν σε μεγάλο βαθμό συντηρητικό - κοντά μαλλιά, σακάκια, γραβάτες και που και που κάποια ‘αντρικά’ σκουλαρίκια στο αυτί.

Ο Matt Barber και εγώ καθίσαμε στο πίσω μέρος της αίθουσας μεταξύ περίπου 50 ακτιβιστών και φοιτητριών «ψυχικήςυγείας» που ήρθαν να παρακολουθήσουν. Το θέμα: "Pedophilia, Minor-Attracted Persons, and the DSM: Issues and Controversies," με κύριο ομιλητή τον "Fred Berlin, MD, Ph.D., ιδρυτή του Εθνικού Ινστιτούτου για τη Μελέτη, Πρόληψη και Αντιμετώπιση του Σεξουαλικού Τραύματος, τηςκλινικής Σεξουαλικών Διαταραχών Johns Hopkins".

Ωστόσο, η κλινική του σεξ αρχικά ιδρύθηκε από τον John Money, Ph.D., (φώτο) για να μπορούν να δίνουν οι δικαστέςτο "περιθώριο" να μην μπαίνουν οι παιδεραστές στη φυλακή.Ο Money (έχει πεθάνει), ήταν υπέρμαχος των παιδεραστών,και είχε απεύθυνει έκκληση για τον τερματισμό όλων τωννόμων σχετικά με την απαιτούμενη ηλικία για τηνσυγκατάθεσή (στην σεξουαλική πράξη). Ο Dr. Berlin ήταν μαθητής του.

Το 1973, στη “μετά Kinsey εποχή” μας, (Alfred Kinsey, 1894 – 1956, Αμερικάνος σεξολόγος , που υποτίθεται, ότι αναστάτωσε τα ‘συντηρητικά ήθη της Αμερικής’ σχετικά με το προγαμιαίο σεξ, την ομοφυλοφιλία και τη μονογαμία. Το Hollywood – φυσικά - τον τίμησε φτιάχνοντας ταινία για την ζωή του) μίαμικρή επιτροπή των ψυχιάτρων της APA, αρκετάτρομοκρατημένοι από την δημόσια παρενόχληση των ομοφυλόφιλων, συμφώνησε να βασιστεί στα δόλια ανθρώπινα"δεδομένα" σεξουαλικότητας του Kinsey και να επαναπροσδιορίσει την ομοφυλοφιλία ως ‘φυσιολογική’, απομακρύνοντάς την από το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο ( DSM) των ψυχικών διαταραχών.

Η απόφαση της APA στη συνέχεια περιλήφθηκε σε σχολικά εγχειρίδια των κολεγίων, σε νομικά περιοδικά, δικαστικές αποφάσεις, και το 1974 στο μάθημα σεξουαλικήςδιαπαιδαγώγησης στο γυμνάσιο. Σύντομα το ομοφυλοφιλικόλόμπι θα πλεύσει άνετα σε δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία,προβάλλοντας συνεχώς τον πανικό περί «πρόληψης τουAIDS», «εκφοβισμού» (bulling) και «μίσους» (hate crime / speech).

Για να επαναπροσδιορίσουν την ομοφυλοφιλία ωςφυσιολογικό "προσανατολισμό," και όχι ανατροφή της φύσης, οι ερευνητές έπρεπε να αγνοήσουν όλα τα δεδομένα της πρώιμης σεξουαλικής κακοποίησης ή άλλων τραυμάτων.Μετά από αυτή την απάτη ακολούθησαν το 1999, από τοΥπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ τα στοιχεία που έλεγαν ότι το 64 τοις εκατό των θυμάτων βίαιου σοδομισμού είναι αγόρια ηλικίας κάτω των 12 ετών.

Αφού είπε ότι 10 τοις εκατό έως 37 τοις εκατό των ανδρών ήταν κάποτε ομοφυλόφιλοι, ο Kinsey, είπε επίσης ότι τα παιδιά είναι ‘σεξουαλικά’ από τη γέννησή τους και έτσι αξίζουν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με ενήλικες ή νέους.

Η διαδρομή της APA προς στα παιδοφιλικά πρότυπα ακολουθεί την επιτυχία της οργανωμένης ομοφυλοφιλικής εκστρατείας. Αναμφισβήτητα, το παιδοφιλικό λόμπι τωνmedia ήταν πίσω από τα παθιασμένα φιλιά μεταξύ αγοριώνστην (βραβευμένη!) τηλεοπτική σειρά "Glee", για να ενεργοποιήσουν τους συναδέλφους τους "Minor-Attracted Persons" να θεωρηθούν ως "φίλοι" του ‘boy's sex’.

H B4U-ACT ισχυρίζεται ότι θέλει "να βοηθήσει τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας να μάθουν περισσότερα για τηνέλξη προς τους ανηλίκους και να εξετάσει τις συνέπειες των στερεοτύπων, του στιγματισμού και του φόβου." Επίσης η ομάδα ισχυρίστηκε ότι θέλει να διδάξει τους παιδεραστές“πώς να ζουν τη ζωή τους και να παραμένουν στα πλαίσια του νόμου”, κανείς τους όμως δεν πρότεινε πώς να σταματήσουν τον πόθο για ένα παιδί ή την παιδικήκακοποίηση.

Ο Barber ρώτησε ποια "ηλικία συγκατάθεσης" προτείνει η ομάδα και τι ρόλο παίζει η πορνογραφία ως αιτιολογικός παράγοντας για την σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Κανείς δεν έδωσε απάντηση στο πρώτο ερώτημα, και όλοι αρνήθηκαν ότι υπάρχει οποιαδήποτε βλάβη από την πορνογραφία.

Αναμφισβήτητα, λόγω της παρουσίας μας, ο Δρ Berlin (που καθόταν δίπλα μου κατά τη διάρκεια όλης της εκδήλωσης) παραδέχθηκε ότι ‘περιστασιακά’ η πορνογραφία θα μπορούσε να προκαλέσει σεξουαλική ενεργοποίηση. Εξέφρασε, επίσης, μια προσωπική πεποίθηση ότι τα παιδιά πριν την εφηβεία(δηλαδή, κάτω από την ηλικία των 10) δεν μπορoύv να συναινέσουν, και ότι ίσως ακόμη και οι έφηβοι μπορεί να είναι σεξουαλικά ευάλωτοι.

Όλοι οι ομιλητές επικεντρώθηκαν στο ότι οι παιδεραστές είναι άτομα υγιή, φυσιολογικά και άδικα θύματα στιγματισμoύ καικακών χαρακτηρισμών. Αφού υπήρξαν επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι οι παιδόφιλοι ποτέ δεν εξαναγκάζουν ταπαιδιά, είναι ευγενείς και έχουν αγάπη, ένας ερευνητής μίλησε για ένα παιδί "θύμα" που βιάστηκε και σοδομίστηκε.

Ένας ομιλητής γελώντας σύγκρινε μια άσεμνη πράξη που κάνεις σε ένα παιδί με τον να κάνεις την ίδια άσεμνη πράξη σε ένα παπούτσι! Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, και μερικοί μάλιστα, γέλασαν. Μια νεαρή γυναίκα πρότεινε ότι οι παιδεραστές μπορεί να βοηθηθούν με τη συμμετοχή σε “παιχνίδια σεξ” με γυμνές φωτογραφίες ψευδο-παιδιών, σε συνδυασμό με λίγο σαδισμό, νυφικά φορέματα, κλπ. Αυτή η υποψήφια για διδακτορικό φοιτήτρια, πρόβαλε με υπερηφάνεια την ένστασή της κατά οποιασδήποτε «καταστολής / καταπίεσης».

Για τη συμμετοχή τους, οι παιδοφιλικοί πολιτικοί ακτιβιστές θα μπορούσαν να κερδίσουν 6,0 μονάδες συνεχούς εκπαίδευσης με πίστωση από το «Συμβούλιο Εξεταστών Κοινωνικής Εργασίας του Maryland". Αυτά τα 12 μέλη του διοικητικού συμβουλίου δίνουν πιστοποιητικά σε αυτή την παιδοφιλική ακαδημαϊκή φάρσα, με μεγαλύτερες εκπαιδευτικές πιστώσεις για να επιτρέψουν τους εγκληματίες και τους φιλο-εγκληματίες να προωθήσουν τη ατζέντα τους της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, χρησιμοποιώντας ψευδή και δόλια έρευνα. Θα ήθελα να ενθαρρύνω τους ανθρώπους να παραπονιούνται στο διοικητικό συμβούλιο σε αυτό το σύνδεσμο.

Δεσμευμένη να παρακολουθήσω ήσυχα αυτή τη συνάντηση, προσέφερα μερικά αρνητικά σχόλια στο τέλος. Παρατήρησα την αλαζονεία της ομάδας αυτής στο συμπέρασμά τους, ότι ο φόβος των Αμερικανών για την ασφάλεια των παιδιών οφείλεται σε ένα πουριτανικό "πανικό για το σεξ." Από τότε που το Υπουργείο Δικαιοσύνης βρήκε ότι 58.200 παιδιά έχουν απαχθεί από μη μέλη της οικογένειας το 1999, τέτοιος φόβος μου φαίνεται λογικός.

Πριν αφήσουμε αυτό το θέμα που είναι γεμάτο με ‘στίγμα’ και ‘ρητορική μίσους’ δείτε μερικά σχόλια από το παιδοφιλικό BOYCHAT:

Η "Judith Reisman" είναι "η χειρότερη από αυτούς ... έχει απάνθρωπη ρητορική μίσους ... είναι μια ακραία χριστιανή [sic], δεξιά ... κινδυνολογεί ... κάνει μεγάλη διαστρέβλωση ... (δεν έχει) καμία πραγματική ακεραιότητα ... (είναι) μια πόρνη. ... η Judith έκανε, στην πραγματικότητα, [την σεξουαλική διέγερση του Kinsey για βρέφη και νήπια] να ακούγεται σαν κάτι τρομερά βίαιο, παιδική σεξουαλική επίθεση ... [Είναι] φρικτή, άθλια καθίκι ... αξιολύπητη, ... Ο κόσμος θα γίνει ένα λιγότερο άθλιο μέρος, την ώρα που η Judith Reisman θα πέσει νεκρή [από φυσικά αίτια, βέβαια, αν και εγώ δεν θα παραπονεθώ αν, κατά τύχη, την παρασύρει κάποιο αμάξι]. ... Με αγάπη, Stevie-D ".

‘Αγάπη’ λοιπόν; Ή μήπως ‘στίγμα’ και ‘ρητορική μίσους’;

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Δημόσια έκκληση σε βουλευτές για ένα σύμφωνο συμβίωσης χωρίς διακρίσεις

Δημόσια έκκληση σε βουλευτές για ένα σύμφωνο συμβίωσης χωρίς διακρίσεις

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Σαν σήμερα, πριν 37 χρόνια, ξεκίνησε ο εκδημοκρατισμός της χώρας με τη μεταπολίτευση. Δυστυχώς, στο μεγαλύτερο μέρος του, αφορούσε τα δικαιώματα της πλειονότητας του πληθυσμού, αφού ακόμα και σήμερα οι μειονότητες είναι αντικείμενο πάμπολλων διακρίσεων. Πριν τρία χρόνια προστέθηκε άλλη μια διάκριση, μοναδική για τα ευρωπαϊκά δεδομένα: η καθιέρωση ενός συμφώνου συμβίωσης μόνο για ζευγάρια διαφορετικού φύλου.

Το ΠΑΣΟΚ είχε τότε διαφωνήσει με τη διάκριση αυτή. Όταν ανέλαβε την κυβέρνηση, με την απόφαση με αριθμό ΔΔΟΙΚ/3602/29-7-2010, ο Υπουργός Δικαιοσύνης συγκρότησε Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή «με αντικείμενο την επεξεργασία Σχεδίου Νόμου για την τροποποίηση διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου και τη σύνταξη της αντίστοιχης Εισηγητικής Έκθεσης». Στις 17 Δεκεμβρίου 2010, η Επιτροπή παρέδωσε στον Υπουργό το σχέδιο νόμου και την εισηγητική έκθεση. Σε αυτά περιέχεται μεταξύ άλλων τροποποίηση του Άρθρου 1 του Ν. 3719/2008 ώστε σύμφωνο συμβίωσης να μπορούν να συνάπτουν δύο ενήλικα πρόσωπα χωρίς καμιά αναφορά σε φύλο. Περιέχεται επίσης η κατάργηση των Άρθρων 4 του Ν. 147/1914, 5§§2 και 3 του Ν. 1920/1991 και 8 του ΕισΝΚΠολΔ με τα οποία διατηρείτο σε ισχύ ο ισλαμικός νόμος (σαρία) για τους μουσουλμάνους της Θράκης.

Πέρασαν επτά μήνες από τότε και το σχέδιο νόμου «ξεχάστηκε». Αντίθετα, στα τέλη Ιουνίου 2011, στις υπογράφουσες και στους υπογράφοντες που έχουμε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της διάκρισης σε βάρος των ομοερωτικών ατόμων στο νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης (προσφυγές 29381/09 και 32684/09 – βλπ.http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=881790&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649) κοινοποιήθηκαν οι παρατηρήσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης στις προσφυγές τους. Σε αυτές, ηΕλληνική Κυβέρνηση υποστήριξε θέσεις που διαφέρουν σημαντικά από τις υποτιθέμενες θέσεις του ΠΑΣΟΚ αλλά και τις προαναφερθείσες προτάσεις της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, τις οποίες μάλιστα η Ελληνική Κυβέρνησηπαρέλειψε να αναφέρει στο ΕΔΔΑ. Η Ελληνική Κυβέρνηση υποστήριξε αντίθετα την ορθότητα του Ν. 3719/2008, τον οποίο ως αντιπολίτευση είχε καταψηφίσει! Οι εδώ υπογράφουσες και υπογράφοντες αποστείλαμε στις 10 Ιουλίου 2011 τη συνημμένη επιστολή στον Υπουργό Δικαιοσύνης παρακαλώντας τον, μέχρι τις 22 Ιουλίου 2011, να μας ενημερώσει για την επίσημη θέση της Ελληνικής Κυβέρνησηςκαι να μας χορηγήσει αντίγραφο του σχεδίου νόμου της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν απάντησε στην επιστολή μας. Στις 22 Ιουλίου 2011, το γραφείο του Υπουργού μας ενημέρωσε πως το θέμα χειρίζεται οΓενικός Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ούτε αυτός απάντησε στην επιστολή.

Κατόπιν αυτού, παρακαλούμε την καθεμιά και τον καθένα από σας να καταθέσει ερώτηση ή αναφορά προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης ζητώντας του να απαντήσει στην επιστολή μας ή/και σε συνεργασία με άλλες και άλλους βουλευτές να καταθέσει στη Βουλή προς ψήφιση ως πρόταση νόμου το σχέδιο νόμου τηςΝομοπαρασκευαστικής Επιτροπής με την εισηγητική έκθεση (βλπ.http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2011_files/nomoparaskevastiki_allages_se_oik_dik_17-12-10.doc καιhttp://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2011_files/nomoparaskevastiki_eisigitiki_gia_allages_se_oik_dik_17-12-10.doc), στα οποία στη συνέχεια θα προτείνουμε τροπολογίες. Τις σχετικές ενέργειες των βουλευτών θα δημοσιοποιήσουμε και θα συμπεριλάβουμε στις παρατηρήσεις μας προς το ΕΔΔΑ.

Με τιμή

Α. Οι προσφεύγοντες/ουσες στο ΕΔΔΑ

Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Νίκος Μυλωνάς και «Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι» (προσφυγή με αριθμό 29381/09)

C.S., K.T., E.D., M.P., A.H., D.N. και «Σύνθεση - Ενημέρωση, Ευαισθητοποίηση, Έρευνα για το HIV / AIDS» (προσφυγή με αριθμό 32684/09)

Β. ΜΚΟ για τα δικαιώματα ομοερωτικών ατόμων

Lesb.Equal - Λεσβίες για την Iσότητα

Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ)

Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας «Athens Pride»

Επικοινωνία: Γρηγόρης Βαλλιανάτος Τηλ.: 6944814937 Νίκoς Μυλωνάς Τηλ.: 6972530290 Fax: 2106018760 email: office@greekhelsinki.gr Διεύθυνση: Τ.Θ. 60820 15304 Γλυκά Νερά

Κύριο Μιλτιάδη Παπαϊωάννου

Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Κοινοποίηση:

Κύριο Γιώργο Παπανδρέου, Πρωθυπουργό

Κύριο Γιάννη Ιωαννίδη, Γενικό Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

[αρ. πρωτ. Υπ. Δικ. 2653/11-7-2011] 10 Ιουλίου 2011

Κύριε Υπουργέ

Όταν τον Οκτώβριο 2008 συζητήθηκε στη Βουλή ο μετέπειτα νόμος για το σύμφωνο συμβίωσης (Ν. 3719/2008), το ΠΑΣΟΚ που ήταν τότε αξιωματική αντιπολίτευση διαφώνησε με τον αποκλεισμό των ομοερωτικών ζευγαριών από το πεδίο εφαρμογής του. Πάγια θέση του ΠΑΣΟΚ που περιλαμβανόταν σε δικό του σχέδιο νόμου και στη συνέχεια στο προεκλογικό πρόγραμμά του ήταν «Το σύμφωνο συμβίωσης αναγνωρισμένη νομική μορφή ελεύθερης επιλογής συμβίωσης ανεξάρτητα από φύλο»(http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/4d2f1f41-93e3-4d9e-99e3-2e244e2a6466).

Πριν ένα χρόνο, η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς μας ζήτησε και έλαβε προτάσεις για την τροποποίηση του Ν. 3719/2008 που ανατέθηκε σε νομοπαρασκευαστική επιτροπή για τροποποίηση του οικογενειακού δικαίου. Την πρόθεση της κυβέρνησης δημοσιοποίησε σε συνέντευξή του στο «Βήμα 99,5» στις 17 Σεπτεμβρίου 2010 οΥπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης (http://www.tovima.gr/society/article/?aid=355039).

Η επιτροπή παρέδωσε τις προτάσεις της στις 17 Δεκεμβρίου 2010. Όπως δήλωσε η πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής Καθηγήτρια του ΑΠΘ Έφη Κουνουγέρη - Μανωλεδάκη, στην «Καθημερινή» (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100046_04/06/2011_444583) της 4 Ιουνίου 2011, προβλέπεται «επέκταση του συμφώνου στα ομόφυλα ζευγάρια» και«ρυθμίζονται τα ζητήματα με το ΙΚΑ, καθώς στο σχέδιο της ρύθμισης αναφέρεται: ‘Οι διατάξεις του αστικού κώδικα που αναφέρονται σε συζύγους στη μεταξύ τους σχέση, καθώς και οι διατάξεις δημοσιοϋπαλληλικού, εργατικού, ασφαλιστικού, συνταξιοδοτικού και φορολογικού δικαίου που αφορούν συζύγους, εφαρμόζονται αναλόγως και στα μέρη του συμφώνου συμβίωσης. Εφ’ όσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στον παρόντα ή σε άλλο νόμο’».

Στις 3 Φεβρουαρίου 2011, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου(ΕΔΔΑ) έκρινε κατ’ αρχή παραδεκτές και κοινοποίησε στην Ελληνική Κυβέρνησηδύο προσφυγές κατά του αποκλεισμού των ομοερωτικών ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης, εξετάζοντας ενδεχόμενη παραβίαση του Άρθρου 14 (απαγόρευση των διακρίσεων) σε συνδυασμό με το Άρθρο 8 (δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή) τηςΕυρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) καθώς και του Άρθρου 13 (δικαίωμα για αποτελεσματική προσφυγή) της ΕΣΔΑ.

Στα τέλη Ιουνίου 2011, μας γνωστοποιήθηκαν από το ΕΔΔΑ οι παρατηρήσεις τηςΕλληνικής Κυβέρνησης στις δύο προσφυγές. Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε πως ενώπιον του ΕΔΔΑ η Ελληνική Κυβέρνηση υποστήριξε θέσεις που διαφέρουν σημαντικά από τις υποτιθέμενες θέσεις του ΠΑΣΟΚ που είχε επανειλημμένα και επίσημα διακηρύξει στο παρελθόν αλλά και τις προτάσεις της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, τις οποίες μάλιστα η Ελληνική Κυβέρνηση παρέλειψε να αναφέρει στοΕΔΔΑ. Η Ελληνική Κυβέρνηση υποστήριξε την ορθότητα του Ν. 3719/2008, τον οποίο ως αντιπολίτευση είχε καταψηφίσει, και ισχυρίστηκε διαστρεβλώνοντάς τον πως στόχος του «δεν ήταν η ρύθμιση κάθε είδους συμβίωσης ή ελεύθερης ένωσης υπαρκτής κοινωνικά, αλλά η προστασία των παιδιών που γεννιούνται σε ετερόφυλες ελεύθερες ενώσεις και οι γονείς τους δεν θέλουν να συνάψουν γάμο» και «δεν σκόπευε στον αποκλεισμό των ομόφυλων ζευγαριών … ώστε να εγείρεται ζήτημα διακριτικής μεταχείρισής τους λόγω γενετήσιου προσανατολισμού [sic]». «Η υπαγωγή των ομόφυλων ζευγαριών στο εν λόγω σύμφωνο συμβίωσης [δεν] είναι δυνατή λόγω του προσανατολισμού των ειδικότερων ρυθμίσεων αυτού σε ετερόφυλα ζευγάρια με παιδιά. Άρα η μη υπαγωγή δικαιολογείται από τον επιβαλλόμενο σεβασμό στη σεξουαλική διαφορετικότητα που οδηγεί αναγκαία σε διαφορετική ρύθμιση των ομόφυλων συμβιώσεων, ανάλογη, αλλά όχι παρόμοια, με εκείνη που ισχύει για τα ετερόφυλα.» «Ορθότερη κρίνεται … η θεσμική αναγνώριση των ομόφυλων συμβιώσεων … με την καθιέρωση … ενός ξεχωριστού συμφώνου καταγεγραμμένης συμβίωσης … που ανταποκρίνεται στη διαφορετικότητα της συγκεκριμένης συμβίωσης». «Ο νομοθέτης, ωστόσο, θα πρέπει να επιλέξει, κατά τη διακριτική ευχέρεια που διαθέτει, στον κατάλληλο χρόνο τις λύσεις εκείνες που συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες κοινωνικής αποδοχής, ώστε πέρα από την τυπική αναγνώριση των ομόφυλων συμβιώσεων, να διευκολυνθεί και η ουσιαστική απόλαυση του δικαιώματος. Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι η Ελληνική Κυβέρνηση μελετά το θέμα και θα ανακοινώσει τις αποφάσεις της εντός του έτους ύστερα από διεξαγωγή δημοσίου διαλόγου.»

Κύριε Υπουργέ,

Ως προσφεύγοντες/ουσες στο ΕΔΔΑ ή/και ως ακτιβιστές/τριες των ανθρώπινων δικαιωμάτων περιλαμβανόμενων και των δικαιωμάτων των ομοερωτικών ατόμων, παρακαλούμε να μας πληροφορήσετε αν το κείμενο της Ελληνικής Κυβέρνησης στοΕΔΔΑ εκφράζει τη θέση της, η οποία αποτελεί διαστρέβλωση του Ν. 3719/2008 και εγκατάλειψη των υποτιθέμενων θέσεων του ΠΑΣΟΚ που είχε επανειλημμένα και επίσημα διακηρύξει στο παρελθόν αλλά και του σχεδίου νόμου της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Αν αυτό ισχύει, παρακαλούμε επίσης να μας πληροφορήσετε γιατί υπήρξε αυτή η αλλαγή θέσης, με ποιο σκεπτικό υποστηρίζεται τώρα η ανάγκη ενός διαφορετικού νομικού πλαισίου, δήθεν από σεβασμό στη σεξουαλική διαφορετικότητα, και κυρίως γιατί η Ελληνική Κυβέρνηση παραπέμπει το θέμα της νομικής κατοχύρωσης της συμβίωσης ομοερωτικών ζευγαριών στις καλένδες μέσα από μια νέα διαδικασία διαβούλευσης που είναι αδύνατο με τους σημερινούς ρυθμούς να καταλήξει σε νομοθετική ρύθμιση μέχρι το τέλος του έτους. Τέλος, επικαλούμενοι και εμείς την αρχή της διαύγειας, παρακαλούμε να μας χορηγήσετε αντίγραφο της πρότασης της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής.

Παρακαλούμε να μας απαντήσετε μέχρι και τις 22 Ιουλίου 2011, ώστε στις 24 Ιουλίου 2011, τιμώντας την επέτειο της (προφανώς ελλιπούς) αποκατάστασης της δημοκρατίας στην Ελλάδα, να δημοσιοποιήσουμε την επιστολή μας και την απάντησή σας.

Με τιμή

Συγκλονιστικό: Έπνιξε τα παιδιά της και τα κρατούσε στο πορτ-μπαγκάζ

Συγκλονιστικό: Έπνιξε τα παιδιά της και τα κρατούσε στο πορτ-μπαγκάζ

Συνεχίζεται η πολύκροτη δίκη στη Βρετανία για την υπόθεση της 44χρονης μητέρας που έπνιξε τα δύο παιδιά της, τον 3χρονο Χάρι και τη 2χρονη Ελίζ, τα τοποθέτησε σε τσάντες γυμναστηρίου και τα...

 κρατούσε στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου της, την ώρα που είχε στήσει καρτέρι θανάτου και στον πατέρα τους, Πολ Ντόνισον.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν ήδη κατατεθεί στο δικαστήριο και δημοσιεύονται σήμερα στη βρετανική εφημερίδα «Daily Mail», η 44χρονη Φιόνα Ντόνισον θέλησε να εκδικηθεί τον πατέρα των παιδιών της, γιατί πίστευε πως διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση. Η δικηγόρος Κριστίνα Λέινγκ είπε πως: «τα παιδιά βρέθηκαν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου της κατηγορούμενης. Είχαν πεθάνει από ασφυξία, που πιθανότατα προήλθε από πνιγμό με μαξιλάρι. Ήταν ντυμένα με τις πιτζάμες τους και τοποθετημένα σε διαφορετικές τσάντες γυμναστηρίου».

Ο φόνος των παιδιών εκτιμάται πως έγινε στις 26 Ιανουαρίου του 2011, στο σπίτι το οποίο νοίκιαζε η μητέρα στο Surrey, όπου και είχε μετακομίσει μαζί με τα δύο της παιδιά, μετά τον πρόσφατο χωρισμό της με τον άνδρα της, Πολ. Η ίδια αμέσως μετά τη δολοφονία των παιδιών της πήγε στο σπίτι του πρώην της και το περίμενε με μαχαίρια, για να τον σκοτώσει, όμως ο Πολ δεν επέστρεψε ποτέ στο σπίτι του εκείνο το βράδυ και έτσι την επομένη η Φιόνα παραδόθηκε στην αστυνομία.

Η Λέινγκ υποστήριξε στο δικαστήριο πως, σύμφωνα με το πόρισμα των ψυχιάτρων, η κατηγορούμενη πάσχει από ναρκισσισμό. Μάλιστα, η εφημερίδα αναφέρει ότι η Φιόνα πίστευε πως αυτή ήταν ο κουβαλητής του σπιτιού και δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα στον γάμο της, απαιτώντας μια χλιδάτη ζωή, που τελικά τους οδήγησε σε χρέη. Η Φιόνα είχε γνωρίσει τον Πολ όταν εργάζονταν στην ίδια χρηματοοικονομική εταιρεία και οι δυο τους είχαν προηγούμενους γάμους.

Η εισαγγελία υποστηρίζει πως η Φιόνα προσπάθησε να κάνει κόλαση τη ζωή του Πολ και χρησιμοποίησε ως «ύστατο όπλο» τον φόνο των παιδιών τους. Η Φιόνα Ντόνισον αρνείται τις κατηγορίες για δολοφονία των παιδιών της, λέγοντας πως βρισκόταν σε κατάθλιψη και δεν θυμάται τίποτα από τα όσα τραγικά συνέβησαν. Η δίκη, που βρίσκεται σε εξέλιξη, αναμένεται να διαρκέσει 4 με 5 εβδομάδες ακόμα

madata.gr